نوارهای فولادی که در زره بندی کابلها مصرف می شوند برپایه اندازه تنه کابل 5/0 تا 8/0 میلیمتر ضخامت دارند. نوارهای نازکتر با غلطکهای سرد و نوارهای کلفتر با غلطکهای گرم ساخته و در روند ساخت با ماده قیر (بیتومین) پوشانده می شوند. هرچند همین نوارها پس از پیچانده شدن برروی تنه کابل دوباره با همین ماده آغشته می شوند. از آنجا که بروز آسیبهای مکانیکی همیشه، به ویژه به هنگام نصب کابل، قابل پیش بینی است ولی بروز پدیده خوردگی نیاز به زمان دارد، گزینش زره بیشتر با توجه به پدیده های مکانیکی انجام می گیرد. در همین راستا نصب کابل در گودالهایی کمتر از 5/0 متر پیشنهاد نمی گردد زیرا فعالیتهای مکانیکی سطحی برروی کابلها حتی اگر زره دار نیز باشند مؤثرند، در این شرایط نوارهای فولادی نیز نمی توانند کمک چندانی بکنند.
سازندگان بیشتر از نوارهای فولادی به جای سیمهای فولادی سود می برند ولی گزینش نوار به جای سیم برپایه بررسیهای فنی یا اقتصادی دقیق نیست و گالوانیزه کردن آنها گران تمام می شود هرچند برخی از خریداران نوارهای گالوانیزه را ترجیح می دهند.