بسپار یا پلیمر به همه موادی گفته می شود که ملکول آنها ساختار زنجیری دارد، در کارخانه های شیمیایی ساخته می شود و یا از طبیعت به دست می آید. از این مواد در ساختمان کابل به عنوان عایق، لایه های حفاظت، پرکننده ها و روکش ها سود می برند. کاغذهای عایق کننده یکی از این مواد می باشد که در کابلهای کاغذی و روغنی مصرف داشته و دارند. از سویی مواد مصنوعی و لاستیک طبیعی نیز برای عایق کاری رساناها و روکش کابلها مصرف دارند. پیشرفت در تهیه این مواد و تنوع آنها امکان دستیابی به ویژگیهای گرمایشی- مکانیکی- برقی دلخواه تر را پدید آورده و زمینه مناسبی را برای ساخت کابلهای خشک فراهم کرده است.
در یک نگاه کلی می توان گفت بسپارها یا پلیمرهای صنعتی به فراوانی جایگزین مواد دیگر مانند کاغذ، روغنهای کانی و لاستیک طبیعی شده به جای عایق و روکش مصرف گسترده ای یافته اند. امروزه بسپارهای (پلیمرهای) بسیاری در دسترسند که با هر تغییر در ساختار ملکولیشان توانایی های تازه ای پیدا می کنند و ویژگیهای مکانیکی، برقی و گرمایشی بهتری را ارایه می دهند. این مواد همراه با افزودنیهایی مانند پرکنهای ویژه، نرم سازها، رنگدانه ها، ضداکسیدها (آنتی اکسیدانها) و بسیاری مواد دیگر آماده می شوند تا در ساختمان کابلها به کار روند.